Minorblog Product Development

Winterkwartaal 07 feb 2007

* Weekposting (8x)

* Essay Guerrilla marketing

* Evaluatie

* Trends, Eindopdracht (reeds beoordeeld)

* Tentamen (reeds beoordeeld)

* Battle of Concepts

Graag volgende opdrachten te beoordelen voor het zomerkwartaal 2007: 

Zie Zomerkwartaal

Opdrachten die beoordeeld kunnen worden:

*Doelstellingen
*Weekverslagen
*Essay
*Filmverslag
*FotoOpdracht
*Archetype
*Lesopdrachten: een dag in 2020 + moodboard
(*Eindopdrachtopdracht Battle of Concepts 2,5 punten behaald)

Onderweg naar het centrum kwam ik een aantal merkwaardige vormen tegen die mij nog nooit opgevallen waren. Mijn eerste foto die ik (onbewust) schoot is een cirkelvormig figuur. Later kwam ik steeds meer van dit soortgelijke figuren tegen en het resultaat zie je hieronder. Als ik er niet bewust mee bezig zou zijn geweest had ik deze geinige vormen nooit ‘bewust’ gezien. Nieuwe ontdekkingen doe je o.a. door achter je horizon te kijken. Datgene wat ik ontdenkt heb heeft mij aan het denken gezet en zo heb ik nog een stapje verder gezet en dit moodboard ontworpen.

>Moodboard bekijken

Ik ben ‘The Lover’ volgens deze test. Om er achter te komen wat o.a. mijn motto, verlangens en doelen zijn heb ik de archetype test gedaan en ben ik tot de conclusie dat de test aardig in de buurt komt van hoe ik als persoon dingen ervaar en in de toekomst er naar kijk. In dit stukje zal ik voorbeelden nemen die betrekking tot mijn minor (product development) hebben.  

Mijn motto is om als fabrikant of bedenker van een product onovertreffelijk te zijn. Andere soortgelijke producten kunnen ook A producten zijn maar datgene van mij heeft net iets meer waardoor ik als ontwikkelaar beter in smaak val bij de consumenten. 

Het doel is om goede relaties met mensen te hebben en deze ook te onderhouden. Dit kunnen mensen op het werk zijn, collega’s. Maar ook de consumenten die mijn product aanschaffen. Prettige werkomgeving is voor mij erg belangrijk. Ik wil het liefst iedereen een gevoel geven dat ze het goed doen om mijn product te kopen. Voor collega’s geldt dat ik deze wil motiveren om van mijn product te houden zodat zij met plezier aan verdere ontwikkelingen van het product een positieve bijdrage kunnen leveren.  

Angst waarmee ik in mijn maag zit is eenzaamheid. Hierbij komt dat ik eveneens niet met het feit zou kunnen leven als ik als persoon niet geliefd ben bij collega’s. Het product zou een grote teleurstelling met zich meebregen als deze niet gewild zou zijn bij de consumenten. 

Strategie waar ik gebruik van maak is het inspelen op psychische en emotionele kanten van de consumenten. Emoties opwekken werkt meestal goed omdat de consument sentimenteel wordt en anders tegen het product aankijkt. 

Zwakke kant die ik met mij meedraag is dat ik al te graag aan de wensen van de consumenten wil voldoen. Met andere woorden gezegd heb ik een zwak voor dingen die niet naar wens zijn. Hierbij wil ik uiteraard de identiteit van mijn product niet verliezen en of aantasten.  

Talenten die ik hierbij inzet is gevoel voor passie delen met de rest. Ik waardeer datgene wat ik heb bereikt en dit deel ik ook graag met anderen. Binding met mijn product brengt mij op een zekere hoogte waar ik een geslaagd gevoel bij krijg.  

The Lover creeerd een goede identiteit voor het merk wanneer het mensen helpt bij het vinden van een vriend of een partner. Het doel voor ogen hebben om mensen naar hun zit te maken door ze op een aangename manier te amuseren. Het merk moet vrijwel voor iedereen toegangelijk zijn. Door dit laagdrempelig te houden bereik je veel mensen. Er moet ook een duidelijk onderscheid komen tussen dat merk en grotere merken.

In 1984, bijna een kwart eeuw geleden, zapte een op de vier Nederlanders weg als er tv-reclame was. Uit nieuw onderzoek van Research International, in opdracht van het Tijdschrift voor Marketing, blijkt dat nu twee op de drie Nederlanders wegzappen.Tv-reclame wegzappen is standaard geworden, zo blijkt. Als uitvloeisel van het toenemende zapgedrag is ook het aantal mensen dat zegt tijdens de tv-reclame wat anders te gaan doen, gestegen.Als men een programma heeft opgenomen en er zit tv -reclame tussen, dan spoelt een meerderheid de reclame door. Dat is nu zo en dat was in de vorige metingen ook al het geval. En de videorecorder (inmiddels grotendeels vervangen door de dvd-recorder) is nog meer gemeengoed geworden dan voorheen: van zo’n 75 procent penetratie in de jaren negentig zitten we nu op zo’n 90 procent, mede dankzij de dvd-recorder. Het is overigens niet zo dat tv-reclame de enige reclamevorm is die steeds meer gemeden wordt. Het aantal consumenten dat aangeeft reclame in kranten en tijdschriften te mijden, vertoont ook groei.Tv-reclame is ook niet het meest ergerlijke fenomeen. Die twijfelachtige eer gaat naar spam, telemarketing/telefonisch verkopen, en verkopers aan de deur.

Spam scoort in dit onderzoek opvallend hoog: 85 procent wil hier niet mee worden lastiggevallen. Dit is het dubbele van het percentage voor tv-reclame.

Bron: Marketingonline
_________________________________________

Wat mij opviel tijden het lezen van dit artikel is dat ik mezelf er in herken. Het is inprincipe doodnormaal geworden om tijdens de reclame weg te zappen en of iets anders te gaan doen. Er wordt weinig aandacht aan de reclame besteed mede doordat wij vaak dezelfde dingen te zien krijgen. In het begin in een reclame leuk, als je deze nog niet kent maar als een spotje te vaak gedraait wordt gaat het iedereen vervelen. Naar mijn mening is er niets erg dan midden in een film onderbroken te worden door een reclameblok van vijf minuten lang. Het wordt ons opgedrongen om naar de reclame te kijken want wij hebben geen keus meer. De kijker is hier makkelijk in en doet uiteindelijk toch waar hij of zij zin in heeft.  Over het feit dat tegenwoordig ook steeds meer advertenties in kranten te zien zijn, komt overeen met datgene wat je op televisie ziet. Alleen ervaar je het op de televisie iets anders dan in de krant. In de krant is alles plat en zit er geen beleving in dus ben je sowieso geneigd snel door te bladeren.

Rai Amsterdam start tijdens de AutoRai met narrowcasting, Rai Live genaamd.

De Rai is lang bezig geweest met de ontwikkeling van narrowcasting: Zo kondigde ceo Hans Bakker het project al in januari 2006 aan, via het online videokanaal van Tijdschrift voor Marketing en Pitchmanagement.

Een aantal drempels moesten toen nog worden genomen. De organisatoren van de beurzen bijvoorbeeld waren op dat moment nog niet helemaal om. Bakker: ‘De organisatoren van evenementen zijn vaak nog sterk gericht op hun eigen evenement en moeten eerst een omslag maken naar zo’n nieuw kanaal.’ 

Bron: Marketingonline

De interactieve digitale beeldschermen hebben weinig tot geen indruk op mij gemaakt toen ik de AutoRai bezocht. Toen ik dit artikel tegenkwam was ik razend benieuwd waar het precies over ging. Ik moet wel zeggen dat ze geprobeerd hebben informatie via die schermen te verschaffen. Maar ik denk persoonlijk dat dit niet gelukt is. Uiteraard heb ik zelf ook gebruik gemaakt van zo’n scherm en ik moet zeggen dat het niet echt duidelijk en hading is. Het zijn ongeveer twee A4-tjes waar alle informatie op staat, maar zodra je de informatie op de eerste pagina gelezen hebt moet je naar de volgende. Dit gebeurd d.m.v. touchscreen. Je moet aan de zijkant van het scherm gaan scrollen met je vinger. Ik heb het zelf geprobeerd en het werk niet optimaal.  

Naar mijn mening hadden ze echte interactieve beeldschermen kunnen maken door op dezelfde schermen geen saaie informatie te plaatsen. Maar een filmpje of annimatie in 3D waarbij je nauwer bij de schermen betrokken wordt. Als je langs een scherm voorbij loopt en wat tekst ziet staan dan ben je niet snel geneigd om dit te gaan lezen.  

We zitten in de verre toekomst, in de film is dat 2415. Gedurende 400 jaar, eigenlijk sinds de periode dat een virus 99 % van het menselijke ras heeft uitgeroeid, staat het mensdom binnen enorme hoge en dikke muren onder de bescherming van het Goodchild regime. Merkwaardig is dat binnen deze populatie geen evolutie merkbaar is. 400 jaar geleden startte men in de laatste stad op aarde Bregna, nadat wetenschapper Trevor Goodchild een doeltreffend geneesmiddel vond, met vijf miljoen overlevenden, nu nog steeds zijn dat er vijf miljoen. 

Het verhaal begint met een stukje (inleidende) tekst waar je goed over na moet denken. Het stadje Bregna wordt van bovenaf getoon en wat mij opviel is dat dit stadje in de vorm van een cirkel gebouwd is. Binnen Bregna bevinden zich weer ovaalvormige wijken die goed aansluiten op het geheel. Er zit een degelijke en nette structuur in waar wij wellicht in de toekomst ook mee te maken krijgen. Ik ben van mening dat de manier waarop Bregna gebouwd is te perfectionistisch is. Het kost buitengewoon erg veel tijd en geld om zoiets in werkelijkheid te realiseren. 

Midden op de dag word Aeon Flux gebeld om een opdracht te bespreken die zij zo snel mogelijk moet gaan uitvoeren. In haar linkeroor begint er een rood lichtje te branden zodra de telefoon overgaat. Dit vond ik zeer interessant omdat er op dit moment erg veel met ingebouwde chips geexperimenteerd wordt. Ik ben zelf niet een voorstander om allerlei chips in het menselijke lichaam in te bouwen. Maar als een dergelijke uitvinden als dit geen schadelijke gevolgen voor ons lichaam zou hebben, zou ik er absoluut geen problemen mee hebben. 

Wat mij opviel tijden het kijken van de film, is dat er geen auto’s, vrachtwagens en of bussen aanwezig zijn. Openbaarvervoer zoals de metro is wel aanwezig. Dit zou natuurlijk geweldig zijn als wij hier naar toe kunnen groeien in de toekomst. Wij hebben op dit moment een broeikas probleem die wellicht niet opgelost kan worden. In de film ziet het er alleemaal vreedzaam, rustig en schoon uit. Als wij hier een voorbeeld aan nemen, zou het ons een veel gezonder leefomgeving opleveren. 

Het einde van de film naderde en nog steeds was het verhaal een grote mysterie voor mij. Het klonen van mensen lijkt zo vanzelfsprekend, maar in feite is dit voor ons niet zo normaal als dat het lijkt. Trevor Goodchild heeft iets uitgevonden waardoor er in Bregna (jaar in, jaar uit) een even grote hoeveelheid mensen verblijft. Met andere woorden, de populatie neemt amper af of toe. Maar wat blijkt nu, door zijn uitvinding komen hij en anderen achter dat er veel vrouwen zijn die geen kinderen kunnen krijgen. In feite zijn er genoeg vrouwen die wel kinderen kunnen krijgen, maar deze zijn destijds ontvoerd en of om het leven gebracht. Het duurt even voordat Trevor inziet dat ook hij fouten heeft gemaakt die niet meer vanaf dat punt hersteld kunnen worden. 

In elk verhaal is een kern van de waarheid te achterhalen. Vroeger, (paar honderd jaar geleden) zijn een aantal uitvindingen in proces gezet en deze zijn in de loop van de tijd zich blijven ontwikkelen. Er is niets mis met de nieuwe ontwikkelingen, maar ik vraag mij vaak af ‘hoever’ wij zullen gaan met de ontwikkelingen. De eerste drie voorbeelden die ik hierboven genoemd heb (qua bevindingen) uit de film en wellicht dingen waar wij mee te maken zullen krijgen in de nabije toekomst hebben een positief impact op mij gehad. Het ‘klonenverhaal’ vind ik absurt, omdat ik geen voorstander ben van dit soort ontwikkelingen. Het hoort er eenmaal bij dat het ene jaar meer mensen sterven dan de andere door bijvoorbeel een virus/epidemie. En dit moeten wij niet tegenhouden door met een dergelijke uitvindingen te gaan experimenteren. Ik ben van mening dat wij toch de nabije toekomst die Aeon ons laat zien zullen naderen, omdat onze technologie dusdanig ontwikkeld is en capaciteiten bezit om zich nog verder te ontwikkelen. 

In 2010 is het consumentengedrag nog uniformer geworden, zo meent het digitale adviesbureau TietoEnator in een beschouwing.
Het aantal wereldwijd aangeboden diensten neemt toe. De digitale winkel is altijd open en klanten verwachten directe reactie. Het digitale kanaal - internet en mobiel internet - worden het primaire communicatiekanaal. In eerste instantie voor dienstverlening, maar ook voor pure productverkopen.Digitalisering is eenvoudig te kopieren door de concurrentie. Positieve klantervaringen zijn echter minder te kopiëren door concurrenten, maar worden wel onderling overgedragen door consumenten. 

Het word steeds gekker zou je denken maar ik ben er van overtuigd dat wij over 3 jaar steeds ‘digitaler’ worden. Wat wij kunnen zien is dat er een jaar of 5 geleden weinig digitale wegen open waren voor de consumenten. In de afgelopen jaren is dit erg gegroeit en het zal ook blijven groeien.  Waarom de consumenten voor het digitale kanaal kiezen is voor de handliggend. Internet en mobiel is tegewoordig de nummer 1 communicatiemiddel voor velen van ons. Het is zo makkelijk en gebruiksvriendelijk voor ons. De oudere generatie wil weinig mogelijk hiermee te maken hebben. Ze ervaren internet en mobiele telefonie als de obstakels.  

Wat ik over 3 jaar zie gebeuren is dat bijna alles via de digitale kanalen zal gaan. Daar leven wij al naar toe dus is het vrij normaal als deze ontwikkeling plaats zal vinden. Ik weet alleen niet of deze ontwikkeling gunstig zal zijn voor werkgelegenheid. Wie degene lukt om een digitale, klantvriendelijkste manier te bedenken om de klanten te vreden te houden zal het helemaal gaan maken.

Bron: marketing online

Op de aarde is er gebrek aan zoveel dingen waar er op de maan genoeg van is.Voor miljarden dollars aan helium bijvoorbeeld: er is genoeg om de hele wereld van energie te voorzien. De zonnenpanelen zullen er een enorme opbrengst hebben. Het internationale maangenootschap LUNEX (Lunar Explorers Society) beweerd dat er in de niet al te verre toekomst industrie op de maan zijn. Grote zonnepanelen zetten zonlicht om in elektrische energie en uit de bodem worden waardevolle delfstoffen gewonnen. Omdat wij op de aarde bewust zijn van het feit dat wij met het ‘grondstoffenprobleem’ te maken zullen krijgen, zijn wij op zoek naar alternatieven. De maan is op dit moment een alternatief en een trend voor ons, omdat volgens vele deskundigen over tientallen jaren de maan bewoond zal zijn. 

Op de maan zijn er allerlei grondstoffen voor de productie van zonnecellen te vinden. De zwaartekracht is op de maan geringer en daarom kunnen er ook veel grotere panelen geplaatst worden dan op de aarde. De elektrische energie die op de maan uit zonnestraling gewonnen wordt kan met de microgolf-lasers naar de aarde gestuurd worden. Dit klinkt ons allen als muziek in de oren, maar iedereen vraagt zich toch af wat de kosten zijn voor zo’n maanenergiesysteem. De kosten worden ongeveer op 150 miljard dollar geschat. 

Ook lijkt het erop dat er aanwijzingen gevonden zijn voor de aanwezigheid van waterijs in kraters aan de maanpolen. Stel dat er daadwerkelijk water op de maan gewonnen kan worden, hoeven wij het niet meer voor veel geld heen te brengen. Maanwater is eveneens bruikbaar als raketbrandstof. Als het water gesplitst word in water en zuurstof met een knalgasreactie kan het in stoom worden omgezet. Dit zou dus kunnen betekenen dat wij in de verre toekomst vanaf de maan richting mars op zouden kunnen. Maar om nu zo ver vooruit te denken is absoluut niet realistisch. 

Doordat de maan van onschatbare waarde is kunnen we stellen dat de maan minstens een miljoen ton helium-3 bevat. Helium-3 is een ideale brandstof voor de derde generatie kernfusiereactors. Deze kunnen zo werken zonder enige radioactieve straling te produceren. Op aarde is helium-3 peperduur. In totaal bezitten wij ongeveer iets minder dan 200 kilogram op de aarde. Een ton helium-3 levert 10.000 megawatt-jaar aan energie op. Dezelfde hoeveelheid energie is te verkrijgen door 130 miljoen vaten olie te verstoken. Het komt er op neer dat die ene ton helium-3 een waarde van 3 miljard dollar. Als wij doorrekenen komt het er op neer dat honderd ton helium-3 goed kan zijn om een jaar lang energie te verschaffen voor de hele wereld.  

Volgens Bernard Foing zal de eerste bewoonde maanbasis in 2020 van start gaan met een hoeveelheid van slechts zes mensen. Deze mensen zullen op de maan dienen om de robotverkenningen e.d. in de gaten te houden. Het is immers wel de bedoeling dat er nog veel meer mensen richting de maan zullen vertrekken na het jaar 2020. 

Zelf ben ik van mening dat wij uiteraard veel aan de maan kunnen hebben. Weliswaar denken de milieuactivisten hier anders over, maar uit onderzoek is gebleken dat er weinig schade aan de maan aangebracht kan worden. De maan is een planeet die als bescherming voor aarde dient en dus ook dagelijks allemaal resten uit de atmosfeer opvangt. Deze deeltjes worden op en in de bodem verwerkt en kunnen dus goed bruikbaar zijn voor de aarde. Daarom vind ik dat er niets mis is met het winnen van de energie en allerlei andere bruikbare stoffen van de maan. Het kost ons op dit moment erg veel geld om te investeren in de nieuwe technologie op de maan, maar ook dit is na een aantal jaar weer terug te verdienen. Er moeten zoveel mogelijk investeerders om de tafel gaan zitten en plannen maken om daadwerkelijk iets te doen met de mogelijkheden die er zijn. Aangezien het minimum van onze huidige grondstoffen dichterbij komt moet er gezocht worden naar een andere alternatief. Het zou treurig zijn als er geen verdere ontwikkelingen plaats zouden vinden op de maan.